غيرمذهبى - در آنچه مربوط به روابط حقوقى و تكليفى زن و مرد است ، تنها جانب مرد رعايت شده و جانب زن ناديده گرفته شده است و در نتيجه به جنس زن ظلم وارد آمده است . در گذشته قدرت و نفوذ در اختيار مرد بوده ، مرد بوده كه قانون وضع مىكرده و مرد بوده كه آن را اجرا مىكرده است و البته بديهى است اگر آن كه خود ذى نفع است هم قانونگذار باشد و هم مجرى قانون ، به نفع خود قانون وضع مىكند و به نفع خود هم اجرا مىكند . از نظر اين گروه اگر بنا هست خانوادهء بشرى به حقوق واقعى و طبيعى خود برسد و آزادى و عدالت به معنى واقعى برقرار شود و حقوق عمومى بشر عملًا تأمين گردد ، نمىتوان نيمى از بشر را به بهانهء زن بودن ناديده گرفت . پس به احترام حقوق بشرى و به پاس عدالت و آزادى ، تا سرحد تساوى كامل حقوق زن و مرد بايد كوشش و مجاهدت كرد . از اين رو براى اولين بار در اعلاميهء جهانى حقوق بشر كه پس از جنگ جهانى دوم در سال 1948 ميلادى ( 1327 هجرى شمسى ) از طرف سازمان ملل متحد منتشر شد ، مىبينيم در مقدمهء آن به تساوى حقوق زن و مرد تصريح شده است . در آنجا مىنويسد : . . . از آنجا كه مردم ملل متحد ايمان خود را به حقوق اساسى بشر و مقام و ارزش فرد انسانى و تساوى حقوق مرد و زن مجدداً در منشور اعلام كرده‌اند و . . . مرحوم دكتر قاسم زاده مىنويسد : موضوع حقوق بشر و لزوم رعايت و احترام آن در ازمنهء قديمه و قرون وسطى بخصوص در قرن هفدهم و هجدهم مورد توجه و علاقهء بزرگترين فلاسفه و رجال نامى بوده و واضعين قوانين اساسى ممالك متحدهء آمريكاى شمالى و فرانسه ( دورهء